Przemoc wobec dzieci

KRZYWDZENIE DZIECKA - stwarzanie ryzyka dla jego rozwoju psychoruchowego, stosowanie przemocy fizycznej, psychicznej i seksualnej oraz zaniedbywanie dziecka poniżej 18 roku życia przez osobę, która jest odpowiedzialna za jego prawidłowy rozwój.

  • przemoc fizyczna - agresywne zachowanie odnoszące się do ciała dziecka, gwałtowne potrząsanie niemowlęcia (zespół dziecka potrząsanego). W wyniku potrząsania i szarpania małego dziecka może dojść do złamań żeber, kości długich, krwiaków wewnątrzczaszkowych i wylewów do gałki ocznej;
  • przemoc seksualna - włączanie dziecka w aktywność seksualną dla zaspokajania własnych potrzeb;
  • przemoc psychiczna - rozmyślne niszczenie lub obniżanie możliwości prawidłowego rozwoju dziecka bez stosowania przemocy fizycznej, powodujące stany lękowe i nerwicowe, niskie poczucie własnej wartości;
  • zaniedbanie - niezaspokajanie podstawowych potrzeb biologicznych i psychicznych dziecka; pozostawianie małego dziecka bez opieki; nieprawidłowe odżywianie dziecka; niezgłaszanie się na szczepienia ochronne; brak zabezpieczenia przed wypadkami i oparzeniami;
  • zastępczy zespół Münchhausena - świadome wywoływanie u dziecka objawów chorobowych dla osiągnięcia własnych korzyści;


PRZEMOC DOZNAWANA W DZIECIŃSTWIE POZOSTAWIA ŚLADY NA CAŁE ŻYCIE. PIERWSZE 3 LATA ŻYCIA SĄ NAJWAŻNIEJSZYM OKRESEM W ROZWOJU CZŁOWIEKA. NIEPRAWIDŁOWA STYMULACJA ROZWOJU DZIECKA W TYM WIEKU PROWADZI DO: ZABURZEŃ FUNKCJI POZNAWCZYCH I SPOŁECZNYCH, TRUDNOŚCI W NAUCE ORAZ NADPOBUDLIWOŚCI.

Niemowlęta są najbardziej narażone na przemoc

Mózg niemowlęcia jest bardzo delikatny, nie w pełni wykształcony, mięśnie szyi nie utrzymują głowy w odpowiedniej pozycji. Podczas potrząsania, szarpania można łatwo uszkodzić jego mózg, a nawet spowodować śmierć dziecka!

PAMIĘTAJ, ŻE WSZYSTKIE NIEMOWLĘTA MOGĄ BYĆ
POTENCJALNYMI OFIARAMI POTRZĄSANIA!
UWAŻAJ, ŻEBY NIE STRACIĆ KONTROLI
NAD SWOIM ZACHOWANIEM KIEDY DZIECKO PŁACZE!
POMYŚL, ŻE KAŻDE POTRZĄSANIE, SZARPNIĘCIE, BICIE
MOŻE TRWALE USZKODZIĆ MÓZG NIEMOWLĘCIA!

Jeżeli podejrzewasz przemoc wobec dziecka, zwróć uwagę na:

  • wygląd dziecka - zmiany na skórze świadczące o zaniedbaniu lub urazach;
  • zachowanie dziecka - ciągły płacz lub brak reakcji na otoczenie u niemowląt, smutek, strach, apatia, agresja u starszych dzieci;
  • czynniki ryzyka - rodzice niedojrzali emocjonalnie, popadający w konflikty z prawem, nałogi, uzależnienia w rodzinie, trudna sytuacja ekonomiczna i społeczna, niechciana lub zagrożona ciąża, dziecko z wadami, nieprawidłowe relacje pomiędzy rodzicami i dzieckiem;
JEŻELI PODEJRZEWASZ, ŻE DZIECKO JEST KRZYWDZONE
I NIE WIESZ CO ZROBIĆ, ZGŁOŚ TO W OŚRODKU POMOCY SPOŁECZNEJ,
KTÓRY MA OBOWIĄZEK PRZEPROWADZENIA WYWIADU ŚRODOWISKOWEGO
LUB ZŁÓŻ DO SĄDU RODZINNEGO WNIOSEK O WGLĄD
W SYTUACJĘ RODZINNĄ DZIECKA.

Skutki przemocy wobec dzieci:

  • zaburzenia podstawowych funkcji życiowych
  • bezpośrednie zaburzenia emocjonalne i somatyczne, nadpobudliwość psychoruchowa, trwałe zaburzenie rozwoju mózgu u niemowląt
  • dalsze niekorzystne następstwa somatyczne i emocjonalne:
    • 90% sprawców przemocy w rodzinie w dzieciństwie doznawało przemocy,
    • 70% dzieci po trzech latach stosowania wobec nich przemocy wykazuje opóźnienie rozwoju psychoruchowego,
    • 43-70% ofiar przemocy wykazuje objawy zespołu pourazowego.

Dlaczego nie warto bić dzieci!!!

  • jest atakiem na godność dziecka - a przecież każdy człowiek ma prawo do poszanowania jego godności i integralności.
  • zaburza rozwój dziecka - bicie przez najbliższe osoby odbiera dziecku odwagę życiową i sprawia, że dziecko staje się osobą niepewną, o niskim poczuciu własnej wartości.
  • utrudnia myślenie - bicie budzi lęk, który zaburza myślenie i zapamiętywanie, nie uczy dziecka jak zachować się poprawnie, za to wywołuje lęk i przerażenie, obawę przed kolejnymi razami.
  • uczy przemocy - bite dziecko uczy się, że "silniejszy ma zawsze rację", "silniejszy ma prawo bić słabszego", a "problemy zamiast rozumem łatwiej rozwiązać siłą".
  • niszczy relacje - gdy dziecko boi się rodzica, nie zwróci się do niego o pomoc w trudnych sytuacjach. Skorzysta z rad niedoświadczonych rówieśników lub będzie szukać ucieczki od problemu np. w narkotyki lub alkohol.
  • niszczy autorytet rodzica - dziecko z czasem zorientuje się, że bijemy, gdyż nie umiemy poradzić sobie z własną złością - i przestanie szanować rodzica.
  • uczy, że lepiej jest kłamać - gdy dziecko popełni błąd lub zrobi coś złego, z lęku przed biciem będzie kłamało, na przykład zrzuci winę na młodszego brata.
  • klapsy stają się coraz mocniejsze - bite dziecko przyzwyczaja się do klapsów i czasem wręcz udaje, że klaps nie boli ("To wcale nie bolało!"). Aby uzyskać ten sam efekt rodzic nieświadomie może bić coraz mocniej i spowodować uszkodzenie ciała dziecka może prowadzić do urazów fizycznych (siniaki, krwiaki podtwardówkowe, uszkodzenia nerwów, zespół dziecka potrząsanego).
  • przekazuje nielogiczną argumentację - "biję cię dla twojego dobra", "biję cię, bo uderzyłeś swoją siostrę".
  • przyczynia się do zwiększenia ilości zachowań agresywnych u dziecka - im częściej dziecko jest bite tym częściej ono samo bije inne dzieci oraz rodzeństwo.
  • to udawanie, że klaps ma funkcję edukacyjną - podczas gdy zazwyczaj jest po prostu wyładowaniem złości, frustracji i poczucia niemocy rodzica.
  • jest to przekazywanie przemocy z pokolenia na pokolenie - nie wszyscy, którzy byli bici, sami biją. Lecz wszyscy, którzy biją swoje dzieci, byli bici w dzieciństwie.
  • prowokuje poczucie złości i chęć zemsty, które pozostaje w dziecku.