O pomoc mogą ubiegać się osoby, które spełniają warunki określone w ustawie o pomocy społecznej. Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej, w szczególności z powodu:

  • ubóstwa,
  • sieroctwa,
  • bezdomności,
  • bezrobocia,
  • niepełnosprawności,
  • długotrwałej lub ciężkiej choroby,
  • przemocy w rodzinie,
  • potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności,
  • bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych,
  • braku umiejętności w przystosowaniu do życia młodzieży opuszczającej placówki opiekuńczo-wychowawcze,
  • trudności w integracji osób, które otrzymały status uchodźcy,
  • trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego,
  • alkoholizmu lub narkomanii,
  • zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej,
  • klęski żywiołowej lub ekologicznej.

Prawo do świadczeń z pomocy społecznej przysługuje:

  • osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza 542 zł,
  • osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 456 zł,
  • rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie przy jednoczesnym wystąpieniu ubóstwa oraz co najmniej jednego z wyżej wymienionych powodów uzasadniających udzielenie pomocy społecznej.

W świetle ustawodawstwa dotyczącego pomocy społecznej przez rodzinę rozumie się osoby spokrewnione lub niespokrewnione, pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące. Natomiast za dochód rodziny uważa się sumę miesięcznych dochodów osób w rodzinie z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, pomniejszoną o miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składki z tytułu ubezpieczeń: zdrowotnego, emerytalnego, rentowych i chorobowego oraz o kwotę wysokości alimentów świadczonych na rzecz innych osób, jednorazowe pieniężne świadczenia socjalne oraz wartości świadczeń w naturze.

Aby otrzymać pomoc:

  1. Należy złożyć podanie w Ośrodku Pomocy Społecznej zgodnie z miejscem zamieszkania,
  2. Pracownik socjalny w ciągu 14 dni od daty otrzymania podania odwiedza osobę lub rodzinę starającą się o pomoc w miejscu jej pobytu i przeprowadza wywiad środowiskowy. Poznaje jej sytuację i planuje pomoc. Koniecznie należy przedstawić zaświadczenia potwierdzające dochody oraz dołączyć inne stosowne dokumenty wymagane przez pracownika socjalnego.

Wymagane dokumenty:

  • osoba zatrudniona: zaświadczenie z zakładu pracy o osiąganych dochodach (netto) za miesiąc poprzedzający złożenie wniosku;
  • osoba bezrobotna zarejestrowana w Urzędzie Pracy: karta bezrobotnego z wpisem potwierdzającym ostatnią wizytę w urzędzie pracy oraz decyzja o zarejestrowaniu w PUP;
  • osoba niepełnosprawna: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności;
  • emeryt (rencista): odcinek emerytury (renty) z poprzedniego miesiąca.

Osobom i rodzinom, które nie są w stanie samodzielnie pokonać trudnych sytuacji życiowych, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości oferujemy pomoc w następujących formach:

Świadczenia pieniężne:

  • zasiłek stały,
  • zasiłek okresowy,
  • zasiłek celowy i specjalny zasiłek celowy,
  • pomoc materialna w formie stypendium i zasiłku szkolnego,

Świadczenia niepieniężne:

  • praca socjalna,
  • bilet kredytowany,
  • składki na ubezpieczenie zdrowotne,
  • składki na ubezpieczenia społeczne,
  • pomoc rzeczowa, w tym na ekonomiczne usamodzielnienie,
  • sprawienie pogrzebu,
  • poradnictwo specjalistyczne,
  • interwencja kryzysowa,
  • schronienie,
  • posiłek,
  • niezbędne ubranie,
  • usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania,
  • pobyt i usługi w domu pomocy społecznej,
  • pomoc w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych,
  • pomoc w uzyskaniu zatrudnienia.

Nową formą pomocy objętą programem rządowym jest "posiłek dla potrzebujących". Kryterium umożliwiające otrzymanie tej formy pomocy przy osobie samotnie gospodarującej i w rodzinie wynosi 150 % kryterium dochodowego ustawy. Może być ona realizowana w formie:

  • opłaty wyżywienia w szkołach, internatach, przedszkolach, stołówce MOPS (osoby chore, niepełnosprawne mają możliwość skorzystania z obiadów dowożonych do domu),
  • zasiłku na przygotowanie gorącego posiłku.

Pomoc nie zostanie przyznana gdy:

  • dochód osoby samotnie gospodarującej przekracza kwotę 542 zł i 456 zł na osobę w rodzinie,
  • standard życia przewyższa zadeklarowane dochody,
  • nie zostaną złożone wymagane dokumenty,
  • osoba ubiegająca się o pomoc nie chce współpracować z pracownikiem socjalnym w zakresie wykorzystania własnych możliwości i uprawnień,
  • pracownik socjalny stwierdzi marnotrawienie przyznanych świadczeń, ich celowe niszczenie lub korzystanie w sposób niezgodny z przeznaczeniem bądź stwierdzi marnotrawienie własnych zasobów finansowych.

Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia dostosowywane są nie tylko do okoliczności uzasadniających przyznanie pomocy, ale także do celów i możliwości pomocy społecznej. Osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są zobowiązane do współdziałania z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej. Brak takiej współpracy osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym lub asystentem rodziny, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego,niedotrzymywanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej przez osobę bezrobotną lub nieuzasadniona odmowa podjęcia lub przerwania szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, wykonywania prac interwencyjnych, robót publicznych lub prac społecznie użytecznych, o których mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną, mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.
W przypadku stwierdzenia przez pracownika socjalnego marnotrawienia przyznanych świadczeń, ich celowego niszczenia lub korzystania w sposób niezgodny z przeznaczeniem bądź marnotrawienia własnych zasobów finansowych może nastąpić ograniczenie świadczeń, odmowa ich przyznania albo przyznanie pomocy w formie świadczenia niepieniężnego.
W przypadku stwierdzonych przez pracownika socjalnego dysproporcji między udokumentowaną wysokością dochodu a sytuacją majątkową osoby lub rodziny, wskazującą, że osoba ta lub rodzina jest w stanie przezwyciężyć trudną sytuację życiową, wykorzystując własne zasoby majątkowe, w szczególności w przypadku posiadania znacznych zasobów finansowych, wartościowych przedmiotów majątkowych lub nieruchomości, można odmówić przyznania świadczenia. Osoby i rodziny korzystające ze świadczeń z pomocy społecznej są obowiązane niezwłocznie poinformować organ, który przyznał świadczenie, o każdej zmianie w ich sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczeń.